Κε. Πιτσιρίκο, είστε έξυπνος άνθρωπος [νομίζω και ευγενής]. Δεν θα πρέπει να εκθέτετε έτσι μια συναδελφό μας. Δεν ξέρω ποιοί είναι οι "όλοι" που σας λένε πως η συμπεριφορά της δημοσιογράφου είναι αντιδεοντολογική αλλά θα πρέπει να γνωρίζετε πως:
α. δεν έχει ο δημοσιογράφος την ευθύνη για το αν θα δημοσιευτεί μια συνέντευξη αλλά ο προϊστάμενός του
β. Τυχαίνει συχνά να πασχίζουμε με τα χίλια ζόρια να πάρουμε μια συν. και αυτή να απορρίπτετεται. Αυτό είναι κρίμα για τον συνεντευξιαζόμενο [που περιμένει να δει αυτά που είπε δημοσιευμένα] αλλά για τον δημοσιογράφο είναι μεγαλύτερο κρίμα και πόνος να εργάζεται πάνω σε ένα υλικό και να του πετάει στον κάλαθο των αχρήστων ο προϊστάμενός του.
γ. Δεν ξέρω προσωπικά τη συνάδελφο ούτε την περίπτωση που αναφέρετε, όμως σκέφτομαι πως ίσως να νιώσει πολύ άσχημα διαβάζοντας το ποστ σας. Μπορεί να σας συμπαθεί πολύ περισσότερο από τους "πολλούς" που σπέυδουν να την καταδικάσουν.
Ως δημοσιογράφος σας πληροφορώ πως αυτό που έγινε δεν είναι αντιδεοντολογικό. Όποιος μπορεί να αποδείξει το αντίθετο να τον ακούσω.
Αυτά
Αγαπητή/ε συνάδελφε καλημέρα,
Είναι καλό να μην μπερδεύουμε τις έννοιες κατά το δοκούν. Το τι είναι και τι δεν είναι «αντιδεοντολογικό» [όπως η προστασία της πηγής και του off the record] είναι συγκεκριμένα πράγματα που έχουν ορισθεί και γραφτεί και υπάρχουν στο καταστατικό της ΕΣΗΕΑ και άλλων ενώσεων [και αφορούν την υπαρκτή επιστήμη της δημοσιογραφίας και της εφαρμογής της στην Ελλάδα]. Το να βρίσεις δημόσια έναν συνάδελφο είναι αντιδεοντολογικό βάσει καταστατικού. Το να μην δημοσιευτεί η συνέντευξη του πιτσιρίκου είναι ενοχλητικό για τον πιτσιρίκο, είναι αγένεια να μην το ειδοποιήσουν αλλά δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αντιδεοντολογικό.
ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ
Μπορεί να χαρακτηριστεί αντιεπαγγελματικό και κακότροπο αλλά όχι αντιδεοντολογικό. Η δεοντολογία είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο και δεν το ορίζουμε ούτε εμείς ούτε ο κ. πιτσιρίκος.
Τέλος, το που εργάζομαι και το που δεν εργάζομαι κ. συνάδελφε είναι θέμα που δεν σας αφορά. Και γενικά το ύφος σας με προσβάλλει. Αν βρείτε το σχετικό σημείο του καταστατικού θα το συζητήσουμε ευχαρίστως, σε διαφορετική θέση παρακαλώ μη με ξαναενοχλήσετε
Στην ηλεκτρονική σελίδα της ΕΣΗΕΑ [www.esiea.gr - ΠΕΡΙ ΕΣΗΕΑ - Κώδικας Δεοντολογίας - Άρθρο 6] αναφέρεται συγκεκριμένα:
«Η συναδελφική αλληλεγγύη και ο αλληλοσεβασμός των δημοσιογράφων συμβάλλουν θετικά στις συλλογικές επαγγελματικές επιδιώξεις και στην κοινωνική εικόνα του δημοσιογραφικού επαγγέλματος. Γι' αυτό ο δημοσιογράφος οφείλει:
α. Να σέβεται την προσωπικότητα των συναδέλφων του. Να μην εκτοξεύει εναντίον τους ασύστατες κατηγορίες και να αποφεύγει τις προσωπικές αντεγκλήσεις, δημόσια και στους χώρους εργασίας. [...] »
[Το «δημόσια και σε δημοσίους χώρους» φαντάζομαι έχει να κάνει με το διαδίκτυο] Ο κώδικας δημοσιογραφικής δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ, αφορά όλους τους δημοσιογράφους που εργάζονται σε μέσα των Αθηνών ανεξάρτητα από το είδους του μέσου [έντυπο, ραδιόφωνο, τηλεόραση και σύντομα internet] και από το αν πρόκειται για μέλος ή μη της ένωσης. Αυτός ο κώδικας είναι το μόνο εργαλείο αντικειμενικότητας που έχουμε για να κρίνουμε αν η συμπεριφορά του δημοσιογράφου είναι δεοντολογική, δηλαδή αν ο δημοσιογράφος λειτουργεί για το δημόσιο συμφέρον και με αντικειμενικότητα. Αυτά τα δύο στοιχεία είναι που αφορούν την ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑ. Όλα τα υπόλοιπα [χωρίς να θέλω να υποτιμήσω τη σημασία τους] είναι κάτι διαφορετικό. Αφορούν την επαγγελματικότητα του συναδέλφου και του μέσου στο οποίο εργάζεται.
Σας είπα πως δεν συμφωνώ με τη μη ειδοποίηση του υποκειμένου όσον αφορά τη μη δημοσίευση της συνέντευξης αλλά είναι κάτι που θίγει τον ίδιο τον δημοσιογράφο [και το μέσο, όπως αποδείχθηκε] αλλά όχι τη δεοντολογία.
Και τέλος αναφέρετε «Προσβλητικό θα μπορούσε να είναι να με αποκαλείς "συνάδελφο". Και πίστεψέ με, είναι.»
Πρώτον, ακόμα και αν δε σας γνωρίζω σας απευθύνομαι στον πληθυντικό και θα σας ζητούσα να πράξετε ανάλογα.
Δεύτερον, συγγνώμη για το συνάδελφος αφού, όπως λέτε, δεν είσθε
Τρίτον, μπορείτε -αν θέλετε- να θέσετε το θέμα σας στην αρμόδια ένωση η οποία και θα λύσει την διαφωνία μας.
Ευχαριστώ και πάλι


Στην καθημερινή πρακτική εφαρμόζεται συνέχεια. Ως προς το "αντιδεοντολογικό", δεν υπάρχει κάποιος κανόνας ένωσης που να το χαρακτηρίζει ως τέτοιο.Δεν ξέρουμε τι οδηγίες είχε λάβει η συνάδελφος.